29 Tet Individi ruan të drejtën për t’u harruar pas një dënimi penal

Në rastin M.L. kundër Sllovakisë (kërkesa nr. 34159/17, 14.10.2021) Gjykata Europiane për të Drejtat e Njeriut ka gjetur njëzëri se ka pasur shkelje të Nenit 8 (e drejta për respektimin e jetës private dhe familjare) të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut.

Rasti kishte të bënte me tre artikuj gazetash të vitit 2006 për djalin e kërkuesit – një ish-famullitar – pas vdekjes së tij dhe procedurat gjyqësore që pasuan. I biri i M.L. u dënua veçmas për abuzim seksual dhe kërcënim për edukimin moral të të rinjve (ai kishte tentuar të kryente seks oral pa konsensus me një djalë të mitur) dhe  sjellje të çrregullt (për shkak të seksit oral konsensual me një burrë të rritur në një vend publik). Artikujt për të kishin kombinuar disa elementë nga dosjet penale të dënimeve të djalit të kërkuesit me deklarata joserioze dhe të paverifikuara për vetëvrasjen e tij.

Edhe pse gjykatat vendore kishin konstatuar se priftërinjtë mund të trajtoheshin si figura publike, djali i kërkuesit nuk kishte qenë, për Gjykatën, figurë e njohur publike ose një personalitet i lartë i Kishës.

Gjykata deklaroi se individi ruan të drejtën për t’u harruar pas një dënimi penal, sidomos pas dënimit të vuajtur, duke ndihmuar riintegrimin e tij/saj në shoqëri. Në rastin në fjalë, Gjykata vuri në dukje se djali i kërkuesit kishte përfunduar periudhën e provës dhe dënimi ishte vuajtur. Gjykata përsëriti se edhe një gjykim i vlefshëm duhej të bazohej në fakte të mjaftueshme për t’u konsideruar i drejtë sipas Konventës. Dallimi midis një gjykimi të vlefshëm dhe një deklarate të faktuar përfundimisht qëndron në shkallën e provës faktike që duhej të vërtetohej. Në artikujt në fjalë në këtë rast, deklarata joserioze dhe të paverifikuara ishin paraqitur si fakte që kishin çuar në dënimin e djalit të kërkuesit.

Ky dështim për të dalluar gjykimet e vlefshme kishte qenë veçanërisht i dukshëm në lidhje me raportimin e tyre për vdekjen e tij. Gjykata konstatoi se gjykatat vendore kishin dështuar të kryenin një vlerësim adekuat të të gjithë elementëve të rëndësishëm për rastin dhe të provave në dispozicion.

Për më tepër, deklaratat joserioze të gazetarëve nuk kishin qenë gazetari e përgjegjshme.

Në përputhje me rastet e mëparshme, Gjykata pranoi se subjekti i abuzimit seksual nga një klerik katolik romak kishte qenë në interesin publik. Megjithatë, shkrimet sensacionale në këtë rast nuk kishin dhënë shumë kontribut në diskutimin publik të kësaj çështjeje. Në përgjithësi, Gjykata konstatoi se gjykatat vendore nuk kishin arritur të balanconin të drejtën e kërkuesit për jetën private dhe të drejtën e gazetës për lirinë e shprehjes, duke çuar në shkeljen e Nenit 8 të Konventës.

Referencat nga faqja zyrtare e Gjykatës Europiane për të Drejtat e Njeriut