Paanshmëria e gjykatësit

Në rastin Koulias kundër Qipros (kërkesa nr. 48781/12, 26.05.2020) Gjykata Europiane për të Drejtat e Njeriut njëzëri ka gjetur se ka pasur shkelje të Nenit 6 § 1 (e drejta për gjykim të drejtë) të Konventës Europiane për të Drejtat e Njeriut. 

Rasti kishte të bënte me ankesën e kërkuesit se një prej gjyqtarëve të Gjykatës Supreme në procedurë kundër tij nuk ishte i paanshëm pasi djali i gjykatësit punonte për firmën juridike, partneri themelues i së cilës përfaqësonte kërkuesin në këtë rast. 

Gjykata konstatoi në mënyrë të veçantë se ndërsa gjykatësit nuk duhej automatikisht të diskualifikonin veten në rrethana të tilla, lidhjet e gjakut të këtij lloji duhej të zbuloheshin në fillim të procedurës. Se dyshimet e tilla ishin të justifikuara në mënyrë objektive, kjo varet nga rrethanat e çështjes specifike. Faktorët që duhen marrë parasysh përfshijnë nëse i afërmi i gjykatësit ishte përfshirë në çështjen në fjalë, pozicioni i të afërmit në firmë, madhësia e firmës, struktura e saj e brendshme organizative, rëndësia financiare e çështjes për  firmën, dhe çdo interes i mundshëm financiar ose përfitim i mundshëm nga ana e të afërmve. 

Por, kërkuesi kishte zbuluar vetëm lidhjen midis djalit të gjykatësit dhe firmës juridike që përfaqësonte paditësin në procedurën e shpifjes pasi ai kishte humbur rastin e tij. Ishte krijuar një përshtypje e anshmërisë dhe dyshimet e kërkuesit në lidhje me mungesën e anshmërisë së gjykatësit ishin arsyetuar me objektivitet.

Kërkuesi nuk e dinte nëse djali kishte qenë i përfshirë në këtë çështje dhe nëse ai kishte interes financiar të lidhur me rezultatin e tij. Kështu u krijua një përshtypje e anshmërisë. Prandaj, Gjykata konstatoi se dyshimet e kërkuesit për paanshmërinë e Gjykatësit ishin arsyetuar me objektivitet dhe se ligji dhe praktika vendore nuk kishin siguruar masa të mjaftueshme procedurale. Gjykata arriti në përfundimin se kishte pasur shkelje të Nenit 6 1 të Konventës.

Referencat nga faqja zyrtare e Gjykatës Europiane për të Drejtat e Njeriut