08 apr Odluka o prekidu ostvarivanja kontakta sa djecom dovelo do povrede člana 8 Konvencije
Evropski sud za ljudska prava („ESLJP“) našao je povredu člana 8 Evropske konvencije o ljudskim pravima („Konvencija“) u predmetu A.V. protiv Slovenije (predstavka br. 878/13, od 09.04.2019. godine). Predmet se odnosio na odluke domaćih sudova o ukidanju prava na održavanje ličnog kontakta g. A.V. sa svojom djecom i rada organa socijalne zaštite.
Nakon razdvajanja, podnosilac predstavke i njegova bivša supruga, M., zaključili su sporazum o načinu otvarivanja kontakta sa njihovo troje djece. Problemi u vezi sa implementacijom sporazuma pojavili su se u junu 2006. godine, te podnosilac predstavke nije imao kontakt sa svojom djecom u periodu od jula 2006. do novembra 2008. godine. U sudskom postupku pokrenutom od strane podnosioca predstavke u julu 2006. godine, psihijatar imenovan od strane suda izjavio je da su djeca istakla da je kontakt sa aplikantom bio neprijatan i da ne žele da imaju kontakt sa njim. U aprilu 2008. godine, Okružni sud je podnosiocu predstavke odobrio redovan kontakt jednom sedmično u prisustvu školskog psihologa. U žalbenom postupku, Viši sud je utvrdio da kontakt između aplikanta i njegove djece treba da se održava svake druge srijede u prisustvu stručnjaka iz Centra za socijalni rad. U junu 2011. godine Okružni sud je donio odluku o prekidu kontakta između g. V. i njegove djece, smatrajući da njihova viđanja više nisu u najboljem interesu djece jer su bila previša traumatične za njih. Viši sud je odbio žalbu podnosioca predstavke i ustavna tužba je takođe bila neuspješna.
Oslanjajući se posebno na član 8 (pravo na poštovanje privatnog i porodičnog života) Evropske konvencije o ljudskim pravima, podnosilac predstavke se žalio na povredu njegovih prava zbog odluka domaćih sudova da ukinu njegovo pravo na kontakt sa troje djece, zbog odbijanja da narede sprovođenje porodične terapije i zbog navodno neadekvatnog rada organa socijalne zaštite.
ESLJP je skrenuo pažnju na mišljenje stručnog psihijatra da je mogućnost uspostavljanja kontakta između djece i podnosioca predstavke bila moguća samo u kontekstu porodične terapije – mjere koju je prethodno zahtjevao podnosilac predstavke i koju su predložili Centar za socijalni rad i domaći sudovi. Međutim, ESLJP je primijetio da domaći sudovi nikada nisu naložili takvu terapiju. Sud je utvrdio da u ovom predmetu domaće vlasti nisu uspostavile pravičnu ravnotežu između prava podnosioca predstavke na poštovanje njegovog porodičnog života, s jedne strane, i ciljeva na koje se poziva tužena država, s druge strane, te nisu ispunili svoje pozitivne obaveze prema članu 8 Konvencije. Prema tome, došlo je do kršenja člana 8 Konvencije.
Preuzeto sa zvaničnog sajta Evropskog suda za ljudska prava